Nga Shpendi Topollaj
-ISH-I BURGOSURI POLITIK, MAKSIM RAKIPAJ, DENONCUESI E DEMASKUESI I MADH I DIKTATURËS DHE KRIMEVE KOMUNISTE-
Memorie.al / I nderuar Maks! Nuk dua të ndalem as te talenti yt, dhe as te mjeshtëria artistike, apo kultura me të cilën ti, i ke shkruar librat e t’u. Për aq sa e kam ndjekur krijimtarinë tënde, preferoj të theksoj diçka, shumë më të rëndësishme që të karakterizon ty, qoftë si shkrimtar, qoftë si qytetar, apo qoftë edhe si atdhetar dhe që më detyron të të quaj, ashtu sikurse e thotë vetë emri yt, se; vërtetë për këtë vlerë je; “më i madhi”.
E kam fjalën për qartësinë dhe kurajën tënde të palëkundur për të denoncuar, dënuar e demaskuar krimet e përbindshme të komunizmit, ndaj këtij populli fatkeq, që për gati gjysmë shekulli, e varfëruan, e masakruan, e poshtëruan, e tjetërsuan, e diskredituan.
Qartësinë dhe kurajën tënde, ti e pagove me shumë vite burg, i akuzuar për agjitacion e propagandë, kur për këtë akuzë, duheshin futur në burg ata që të dënuan ty, pasi ata gënjenin, kur ti, thoje vetëm të vërtetën…!
Pas këtyre tre dekadash demokracie, teksa shohim se mentaliteti, praktikat dhe vetë nostalgjikët interesaxhinj e pa parime, si dhe dredhitë e luftës, për të fituar sa më shumë ndjekës nga ana e politikanëve të etur për pushtet, që e kanë lënë atdheun tonë në duart e të huajve, po lulëzojnë në Shqipëri, indiferentizmi, mefshtësia, heshtja apo thënë troç; frika e intelektualëve dhe sidomos e historianëve dhe shkrimtarëve, është e pafalshme.
Duke folur për këtë çështje, shkrimtari ynë me famë botërore, dhe disa herë kandidat i Çmimit “Nobel”, “Nderi i Kombit”, Ismail Kadare, ka thënë se; “Letërsia autentike, nuk përputhet me diktaturat.
Shkrimtari është armiku natyror i diktaturave”. Jo se gjatë kësaj periudhe kanë munguar artikujt e librat që janë marrë me këto probleme, por ato para tragjedisë që ju shkaktua këtij vendi, janë fare pak.
Teksa analizonte urdhrin që mori Oresti nga Apolloni, që të merrte hak për vrasjen babait, Janis Benekos, ka shkruar: “Larja e krimit, ishte një ligj i patundur, për grekët e lashtë. Në se të liqtë mbeteshin pa u ndëshkuar, atëherë e keqja do të shumohej dhe shoqëria do të shkatërrohej”.
A nuk janë aktuale për çdo vend e për çdo kohë këto fjalë? Dikush mund të thotë se ne kemi nisur rrugëtim tjetër. Por Franz Kafka, mësonte se; “Besimi te progresi, nuk do të thotë se progresi është kryer.
Kështu, nuk do të ishte një besim”. Dikush tjetër, mund të thotë se është kaluar ajo fazë dhe tani duhet të shohim vetëm nga e ardhmja dhe këto gjëra t`ja lëmë historisë. Kam bindjen se të tillëve, u duhet kujtuar se historia, ka dhe koshin e saj të plehrave.
Duke u ndalur te ky moment, në një shkrim timin, të botuar para pak ditësh, citova diçka monumentale, nga libri i famshëm i Aleksandër Sollzhenjcinit “Arkipelagu Gulag”, ku gjithkush mund të gjejë kopjen, akoma më të shëmtuar të fatit tone, në atë Ferr.
Ai, tekstualisht thoshte: “Por vetë ata, të cilët na kishin vënë prangat në duar, tashmë qetësisht, ngrinin duart dhe thoshin: Nuk duhet!… Nuk duhet ngacmuar e kaluara…! Kush përmend të vjetrën… atij i duhet nxjerrë njëri sy”!
Mirëpo fjala e urtë përfundon: “Atij që harron, i duhen nxjerrë të dy”! Në një fjalimin e tij, Presidenti i SHBA-ës, Ronald Regan, jo si kino-aktor, por si politikan, ka thënë se;
“Komunist është ai që lexon Marksin dhe Leninin (për të cilin ti ke botuar një dokument shumë domethënës dhe maskë çjerrës). Antikomunist – vazhdon ai – është ai që kupton Marksin dhe Leninin”.
Ti, mesa duket i dashur mik, je nga ajo kategori që i ke kuptuar mirë ata, pa harruar “Vlad Tepes Draculeat”, e kohëve moderne, Josif Stalin, Pol Pot dhe Enver Hoxha. Dhe pikërisht për këtë, nuk resht për asnjë çast, stigmatën tënde.
Kurse fakti që këtë e bën nga Italia, ku qëndron prej shumë vitesh, është jo vetëm një akt i përgjegjshëm dhe burrëror, por edhe shumë domethënës. Është fundja, shembulli që duhet të ndjekë gjithkush nga ne.
Kam bindjen se; ti vepron si misionar, dhe jo për përçarje, pasi e ke kuptuar mesazhin që jep Oriana Fallaci: “Bashkë me shtypjen dhe derdhjen e gjakut, vulgaritetit dhe shijes së hidhur, karakteristika kryesore e një diktature është injoranca, përçmimi ndaj kulturës, analfabetizmi”.
Dhe për ta mbyllur, po huazoj përsëri fjalët e saj të para 46 viteve, që duhet të na shërbejnë të gjithëve si mësim: “Kam gjetur në mosbindjen ndaj shtypjes, të vetmen mënyrë për të përdorur mrekullinë e jetës njerëzore”.
Ti je në këtë rrugë; shkruan prozë e shqipëron kryevepra të poezisë botërore, vazhdoje i dashur mik, dhe uroj të kesh gjithmonë suksese! Memorie.al
Copyright©“Memorie.al”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e “Memorie.al”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj., pa autorizimin e “Memorie.al”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016
