Nga Dodë Melyshi
(E nigjueme prej babës, të cilit i’a ka rrëfy një person që ka qenë prezent në këtë ngjarje).
Memorie.al / Duhet të ketë qenë pranvera e atij viti, ku një pjesë e forcave të organizuara antikomuniste të rrethit të Mirditës gjendeshin sipër katundit Tarazh (të Mirditës), e po spostoheshin drejt Prosekut. Nen komiteti Krahinor i Mirditës, i cili ishte pjesë – epiqendër e frymëzimi kryesor, i Organizatës “Bashkimi” – që përfshinte gjithë Veriun antikomunist, ku bënte pjesë Puka (e Pashuk Bib Mirakës), Luma (e Muharrem Bajraktarit), Dibra (e Fiqri Dines e Hysni Demës), Mati (me Bilal Kolën), Lura, Dukagjini, Kelmendi, Malësia e Madhe, Kruja, Elbasani etj., (që numëronte të paktën 12.000 forca të gatshme të armatosura)-ishte shndërrue në ‘Lidhja Kombëtare e Maleve’, e kryesohej nga Dr. Mark Gjomarku, i biri i Kapidanit të Mirditës, Gjon Markagjonit, që asokohe ndodhej n’Itali, pasi ishte largue që në nëntorin e ’44-ës nga Shqipëria, pak ditë pa mbarue Lufta.
Një ditë prej ditësh, në një distancë të largët, këta burra që spostoheshin drejt fshatit Prosek, vërejnë një grup prej 3-4 personash të armatosur, që po lëvizte nga Tarazhi drejt katundit Malaj. Mbasi afrohen në një farë distance, arritën të dallojnë që këta ishin, Bardhok Bib Gjomarku (sekretari i parë i Partisë Komuniste të rrethit), me njerëz të tij.
Sensibiliteti që i menjëhershëm. Nuk ekzistonte asnjë plan e, aq më pak dëshirë me vra Bardhok Bibën, por ky rastësisht u kishte ardh te gryka e pushkës. E në formacionet ushtarake kishte njerëz, të cilëve regjimi komunist në fuqi, që në vitin e parë, u kishte bërë dame dhe krime të panumërta në familjet e tyre, ndaj dëshira për shpagim, ishte e madhe.
Menjëherë të habitun, se si Bardhok Biba ishte tregue aq i shkujdesun, kishin pregadit armët, sekush më i pari nder to, me e “heq qafet”.
Në ketë elektrizim të përgjithshëm (a në një garë, se kush me heq gisht i pari), frut i asaj rastësie fatlume për ta, ndërhyn Mark Gjomarku, në rolin e kapedanit e, njëkohësisht të komandantit, e u kërkon njerëzve te tij të qetësohen se ka ndërmend me e vra vetë!
Sakaq mbështet armën (armë me preçizion) në një degë lisi, e merr në shenj grupin e, të parin e tyre, ndërkohë që këta ishin n’ ecje e sipër. Terreni ishte i tillë që, vijë kalimi i komunistëve me n’krye Bardhokun, gjendej poshtë kodrës nga po spostoheshin antikomunistët, e ishte në formë kthese, ç’ka i binte që trajektorja të vinte nga larg, duke u afrue, pastaj fillonte avash-avash rruga e, largohej e zhdukej në pyll drejt Malajve.
Dr. Mark Gjomarku, shoqënon me shejin e pushkës së tij grupin në afrim, pa qëllu, pastaj e shoqënon edhe në largim, ndërkohë që ndjeksit e tij, në padurim i kërkonin: “Shkrepe atë pushke se po largohen…”!
E’ n’fakt, ashtu ndodhi. Bardhok Biba me shoqnuesit e tij u larguan pa ditë gja. E ktej në formacionin antikomunist, kishte shpërthye një sherr i madh (me agjitacion bezdisës), për këtë pavendosmëri të Kapedanit, të cilit, kush ma shumë e, kush ma pak, fillojnë t’i kërkojnë llogari.
Dr. Mark Gjomarku, ul pushkën avash – avash, i heq shulin e, u drejtohet njerëzve të tij:
“Nigjoni o burra, sot e sa te jemi gjallë, kush e vret Bardhok Bibën, ma ka gjakun borxh…”!
Këtë histori e kam ndie prej Babës. E kur kam kuriozu pse: kjo sjellje e Mark Gjomarkut kështu (t’u aludu fillimisht në një dakortësi të heshtun, mes tij e Bardhok Bibës, me ruejt njani-tjerin, sikur thuhej t’ishte fol nan za), baba arsyetoi:
“T’u marr përsipër se: ‘e vras vetë Bardhokun’, kishte të vetmen mënyrë me frenue njerzit e tij, antikomunista me namë, të cilët n’raste ekstreme, s’pytshin as Kapedan e as Komandant. E ktu kemi parasysh se, bahet fjalë për Marka Dod Gjin, Gjin Kros Bun e Mark Bib Vokërr me shokë, (trima t’çartun si ata), të cilët kur i preknin pushkët, s’i ulnin ma, bash me u ba nami, jo për hadër t’ Kapedanit, por as për hadër të t’madhit Zot.
Ndërsa t’u i’u kërku luftëtarëve të tjerë, mos me e vra Bardhok Bibën, ‘sot e sa t’ ishin gjallë’, Mark Gjomarku kishte sa duket parasysh, faktin se vrasja e tij, do faronte përfundimisht Mirditën, t’uj ja qit ujin e zi asaj. Komunizmi një shkak donte, m’e e djeg e përvlu, me të fajshëm e të pafajshëm, Ashtu sikur bani. Sepse Dr. Mark Gjomarku, ka qenë vizionari ma i madh që ka njoft Mirdita” – pat përfundue baba fjalën e tij. Memorie.al
Copyright©“Memorie.al”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e “Memorie.al”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj., pa autorizimin e “Memorie.al”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016
