Dashnor Kaloçi
Memorie.al/Gjatë gjithë periudhës së regjimit komunist të Enver Hoxhës, e drejta për të marrë pjesë në votime, nuk u ishte mohuar as atyre shtetasve që ishin të internuar, apo siç etiketoheshin ndryshe si “të deklasuarit”! Po përse ndodhte kjo gjë kur ata ishin të privuar nga shumë të drejta më elementare se ajo e votimit dhe si trajtoheshin ata gjatë fushatës elektorale për zgjedhjet në Kuvendin Popullor të Shqipërisë, si dhe ditën e votimeve? Lidhur me këtë, Tefik Çelo, një prej atyre ish-të deklasuarve që e kaloi jetën në internim së bashku me familjen e tij nga viti 1956 deri në 1990-ën, dëshmonte:
“E drejta jonë për të votuar ishte e sanksionuar edhe me Kushtetutë. Ne të deklasuarve na lejonin të votonim në mënyrë që të mos mësohej kurrë numri i vërtetë se sa ishim. Për 34 vjet që isha unë në internim, vetëm njërit mbaj mënd se i ishte hequr e drejta elektorale. Kur fillonte fushata elektorale, në fshatin tonë vinte kandidati për deputet dhe na pyeste se çfarë hallesh e problemesh kishim. Kërkesa më e madhe që mund t’i bënim, ishte ajo për rregullimin e çezmave. Nuk bëhej fjalë të kërkoje gjë tjetër, pasi të plasnin Brenda, duke të akuzuar për agjitacion e propagandë.
Ditën e votimeve, në ora 6.00 hapej qendra e votimit dhe në ora 7.00, na vinin nëpër shtëpi duke na thënë: ‘Hajdeni të votoni se na e kaluan të tjerët’. Ka pasur raste të pakta kur persona të ndryshëm nuk donin të votonin ose i sorollasnin ata të Frontit. Më kujtohet rasti i një fshatari të vuajtur, Kici Thundaraku, i cili kishte bërë 20 vjet burg politik, i akuzuar për “strehim kriminelësh”. Ai jetonte i vetëm në një kasolle me 5-6 pleq dhe kishte bërë shumë kërkesa për kushte më të mira jetese.
Meqenëse nuk i’a kishin plotësuar, ai tha se nuk do të votonte dhe ditën e zgjedhjeve, do të shkonte tek e dashura në Rrogozhinë. Ashtu bëri fakiri dhe u bë problem i madh, pasi nuk dilte pjesëmarrja 100 % në votime. U dha urdhër nga Tirana, që të gjendej me çdo kusht dhe me të vetmin kamion të Fermës, shkuan në Rrogozhinë dhe e sollën aty. Pritej votimi i Kicit, pasi 7 sektorë të tjerë të Fermës kishin votuar 100 %, por ai nuk pranonte. Më në fund, i’u lut Kryetari i Komitetit Ekzekutiv të Fermës (që kishte 12 mijë banorë), Zenel Guçja, duke i thënë se: do t’ia plotësonin kushtet dhe ai votoi.
Një rast tjetër ka qenë në Savër, ku një ish-kapter ushtrie i internuar, nuk pranonte të votonte. Ai thoshte: Jam brenda ligjit, votimet mbyllen në 18.00, unë do të votoj në 5 e 30, ose në 6 pa 5, si ta shikoj. I shkonin ata të Frontit nga prapa dhe i luteshin por nuk pranonte. I sorollaste duke u thënë se: do të shkonte në Lushnje për të pirë kafe, apo për të gjuajtur bretkosa në kanal dhe ata nuk i ndaheshin. Pasi i sorollati mirë e mirë, ish-kapteri i quajtur Fiqri, votoi aty nga ora 14.00.
Ato ditë nuk i thanë gjë, por më vonë i gjetën sebep dhe e dënuan 6 muaj burg. Në vitin 1976, në Këmishtaj dolën disa vota kundër dhe “plasën” brenda dy vetë, që deklaruan publikisht se nuk i donin kandidatët që u kishin caktuar. Nuk ishte e lehtë të votoje kundër, edhe pse nuk i doje ata që ishin caktuar. Për të vetmen kandidate që ne kemi votuar me qejf, ka qenë Themie Thomai që u bë më pas minister e Bujqësisë. Ajo ishte një brigadiere e mirë dhe shumë punëtore. Themia gëzonte edhe respektin tonë dhe ia jepnim me qejf votat”. Memorie.al
Copyright©“Memorie.al”
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e “Memorie.al”, sipas Ligjit Nr.35/2016 “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi etj., pa autorizimin e “Memorie.al”, në të kundërt çdo shkelës do mbajë përgjegjësi sipas nenit 179 të Ligjit 35/2016
