Nga Namik Mehmeti
Memorie.al / Me vendosjen e Demokracisë në vendin tonē ku edhe sporti kishte ndjerë persekucion e diskreditim në vitet e diktaturës komuniste, u hapën rrugët për t’u afruar me sportin Perëndimor. Jo vetëm përmes propagandës në Tv, radio apo shtypin e përditshëm sportiv, por ajo që tronditi atmosferën e zymtë të 45 viteve në errësirë, ishte shpërthimi i “dyerve të blinduara” drejtë Europës. Në mes atyre që i kthyen shpinën me dhembshuri Shqipërisë, ishte dhe gazetari sportiv e komentatori i Radio – Tiranës, Engjëll Gjolaj, ndonëse nga “provinca”, Lezha, ai ishte i etur të sfidonte realitetin që përjetonte.
Një ditē tek po hyja në Hotel “Rozafa” për një kafe, pasi në Shkodër aty ka qenë edhe adresa e kohës së lire, pash që po më afrohej një djalosh, tip sportiv në veshje e në ecje.
– “Nuk më keni harruar besoj”?, mē tha me fjalët e para.
I thirra kujtesës edhe pse kishin kalue 20 vite pa u pa, nuk gabova kur shqiptova emrin; Engjëlli
– “Po Engjëlli”.
Njohja me Engjëllin u bë vetëm nëpërmjet sportit dhe sebep u bë krijimi i Shoqatës “Tifozët e Brazilit”.
Në festën tonë në Shkodër, përveç tifozëve të Brazilit të qytetit të lidhur ngushtë me futbollin, erdhën edhe mysafir nga Lezha, Malësia e Madhe, Puka, por dhe ajka e gazetarisë sportive nga Kryeqyteti; Ismet Bellova, Besnik Dizdari, Ahmet Shqarri, Vladimir Grillo etj.
– Engjëll, megjithëse kanë kalue ma shumë se dy dekada, besoj se i keni të freskëta kujtimet e atyre aktiviteteve që zhvillonte Shoqata “Tifozët e Brazilit”?
– As që diskutohet. Mbasi muarrëm pjesë në disa aktivitete në Shkodër, krijuam edhe ne në Lezhë Shoqatën e “Tifozëve të Brazilit”, ku për habinë tonë na u afruan shumë brazilian që jetonin e punonin në qytetin tonë, Lezhë, e merreshin me biznes, duke na dhuruar flamuj e bluza tē Brazilit. Kryetar i Shoqatës u zgjodha unë e sekretar Haxhi Haxhia.
– Engjëll një nga aventurat e Shoqatës “Tifozët e Brazilit?
Kujtoj se ishte takimi me trajnerin e mirënjohur brazilian, Karlos Alberto Perriera, cili kishte ardhur në Tiranë me skuadrën e “Fenerbahçes” për një ndeshje Kupën UEFA me “Partizanin” në vitin 1995. Brazilianin Perriera i cili kishte shpallur Brazilin kampion bote për herë të katërt e, pas këtij suksesi kishte marrë përsipër detyrën e trajnerit të një nga klubeve me prestigjioze të Turqisë, “Fenerbahçen”.
Prezenca e tij në Tiranë dhe vete ekipi “Fenerbahçe”, kishin tërhequr vëmendjen e sportdashëseve të futbollit, jo vetëm në kryeqytet, por në gjithë vendin. Pra dhe jo rastësisht shumë qytetarë kishin rrethuar Hotel “Rogner” në pritje të një përshëndetje pse jo dhe një foto me brazilianin Perriera. Unë isha përgatitur të realizoja një takim me çdo kusht, pasi Perriera ishte idhulli im.
Për këtë kisha veshur fanellën e brazilianit të mirënjohur Romario, kisha marrë në çantë një diktofon ku kisha të incizuar transmetimin e komentet për fitoren e Brazilit në Botërorin e vitit 1994, duke veçuar komentet për golat e Zikos, si dhe komentet e “Sportit Shqiptar” për fitoren e Brazilit. Po ashtu kisha varur në qafë edhe aparatin fotografik.
– E vështirë për të çarë rrethimin e vendosur në Hotel “Rogner”, kur dhe gazetarë të tjerë kërkonin një takim me trajnerin Perriera?
– Dikush më tha, Engjëll mos u mundo, kemi që në mëngjes që përpiqemi të intervistojmë Perrierën, por është e pamundur! Por unë nuk u tërhoqa nga objektivi për të cilin kisha shkuar në Tiranë. Lëviza nga një qoshe në tjetrën tek Hotel “Rogner”. I tërhoqa vëmendjen një polici i cili duke parë edhe uniformën me të cilën isha veshur, më bëri një favor, më afroi duke më dhënë mundësinë të shikoja lëvizjet e Perrieres, në hollin e Hotelit.
Dhe për fatin tim veshja me uniformë braziliane në një moment tërhoqi shikimin e Perrieres ndaj meje, duke buzëqeshur. Në moment ndeza diktofonin dhe kur dëgjoj komentet e transmetimit të një ndeshje botërori dhe emrin e Zikos, ai u emocionua dhe i bëri me shenjë rojeve që të hyja e ta takoja Perrieren në hollin e Hotel “Rogner”. Menjëherë u afrua përkthyesi i cili i shpjegoj gjithëçka rreth veprimtarisë së Shoqatave të Tifozëve në Shkodër e Lezhë.
Perriera u bë kurioz se ku e kisha gjetur fanellën e Romarios, kjo dhuratë e një braziliani që punonte në Lezhë, Xhorxhio Demasenjo. Isha përgatitur t’i dhuroja një almanak të historikut sportiv të Besëlidhjes të Lezhës, të cilën e mirëpriti dhe më falënderoj.
Pyetjes, nëse unë do të isha i pranishëm në ndeshjen “Partizani” me “Fenerbahçe”, iu përgjigja: “Një rrugë e dy punë”. Në këtë kohë aparatet fotografike u shkrepën gjatë bisedës me idhullin tim Perriera.
Sapo përfundoi takimi ku turqit fituan 4-0, u nisa për Shkodër dhe takova shokët e mi, ku te Foto “Jakova” riprodhuam disa foto me Perrierën.
Engjëll, pas këtij sadisfaksjoni, vazhduat të organizoni të tjera aktivitete?
Po, e fundit ishte ajo për legjendën Pele, që u shpall “Futbollisti i Shekullit”. Kuptohet se shumë nga shokët e miqtë e mi u shpërndanë në katër anët e kontinentit si puna e juaj, e imja, por marrëdhëniet njeri me tjetrin, nuk i kemi shkëputur dhe bisedat për Brazilin janë në plan të parë, aq më tepër kur po afron Botërori 2026, ku ëndërrojmë të jetë realitet fitorja e Brazilit./ Memorie.al
